พัฒนาการทางภาษาและคำแนะนำสำหรับเด็กที่มีพัฒนาการทางภาษาล่าช้า

พัฒนาการทางภาษา มีความสำคัญในขบวนการสื่อสาร ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับการเรียนรู้เพิ่มเติม การพัฒนาสติปัญญาในการแก้ไขปัญหาต่างๆ การเข้าสังคม และการอยู่ร่วมกันกับผู้อื่น ซึ่งภาษาแบ่งเป็น/ด้านหลักๆ คือ

1. Expressive language คือ ความสามารถในการแสดงออกทางภาษาผ่านการมองเห็น เช่น การเขียนสัญลักษณ์ ท่าทางการแสดงออก เป็นต้น และผ่านการได้ยินโดยการพูด

2. Receptive language คือ ความสามารถในการเข้าใจ รู้ภาษาที่ผู้อื่นแสดงออกมาผ่านการมองเห็น คือ เข้าใจภาษาท่าทาง สัญลักษณ์ต่างๆ ความสามารถในการอ่านและฟัง

• 0-4 เดือน ไม่ตอบสนองต่อเสียงในช่วงที่เด็กกำลังตื่นดี
• 5-7 เดือน ส่งเสียงน้อย หรือไม่ส่งเสียงอ้อแอ้ โต้ตอบกับผู้เลี้ยงดู
• 9-12 เดือน ไม่หันหาเสียง ไม่ทำเสียงเลียนเสียงพยัญชนะอื่นนอกจาก “อ”
• 18 เดือน ไม่พูดเป็นคำเดี่ยวที่มีความหมาย
• 24 เดือน พูดคำเดี่ยวที่มีความหมายได้น้อยกว่าหรือเท่ากับ 10 คำ
• 30 เดือน ยังไม่พูดเป็นวลี2คำติด
• 36 เดือน ไม่พูดเป็นประโยค3-4คำติด หรือพูดให้ผู้อื่นฟังเข้าใจได้น้อยกว่าร้อยละ 50
• 48 เดือน ไม่พูดเป็นประโยค หรือหรือพูดให้ผู้อื่นฟังเข้าใจได้น้อยกว่าร้อยละ 80

1. การได้ยินผิดปกติ
2. สติปัญญาบกพร่อง
3. ออทิซึม
4. สมองพิการ (cerebral palsy)
5. พัฒนาการทางภาษาผิดปกติ
6. การเลี้ยงดูที่ไม่เหมาะสม ขาดการกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อม
7. สาเหตุอื่นๆ

1. รักษาตามสาเหตุ
2. ให้คำแนะนำในการกระตุ้นพัฒนาการทางภาษา
   • ออกเสียงพูดให้ชัดเจนเพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีในการพูด
   • พูดในสิ่งที่เด็กกำลังสนใจ และฝึกทำตามคำสั่ง
   • ส่งเสริมให้ใช้คำศัพท์ใหม่ และเห็นความสำคัญของการสื่อสารโดยใช้ภาษาพูด
   • ฝึกให้พูดในสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ เช่น ตั้งคำถามปลายเปิด พูดขยายความในคำตอบของเด็ก เป็นผู้ฟังที่ดี ไม่เร่งรัดหรือกดดันเด็ก ควรให้แรงเสริมทางบวก
   • สร้างโอกาสการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมต่างๆ เช่น การอ่านนิทาน การเล่นสมมติ
   • งดหรือลดเวลาในการดูโทรทัศน์