ที่พ่อแม่มักได้ยิน ได้เห็นประโยคเหล่านี้ คือ ไม่ หนูไม่ทำ หนูไม่กิน หนูไม่หิว หนูไม่นอน หรือ แม่ทำให้หน่อย รวมถึงท่าทางขัดขืน เบะปาก ลงมือลงเท้า ลงไปนอนดีดดิ้นกับพื้น
เด็กวัย toddler เริ่มมีการพัฒนาความเป็นตัวของตัวเอง ต้องการจะทดสอบอิสรภาพและความสามารถที่มีว่าทำอะไรได้มากน้อยแค่ไหน ในบางครั้งการต่อต้านหรือขัดขืนสิ่งที่พ่อแม่ต้องการให้ทำจึงเกิดขึ้นเพื่อทดสอบดูปฏิกิริยาของพ่อแม่ ถึงการเคร่งครัดกฎระเบียบต่างๆ ยกตัวอย่าง เช่น การงอแงตอนตื่นนอน ไม่ยอมกินอาหาร การเล่นแรง เล่นไม่หยุด ไม่ยอมเข้านอน เมื่อเด็กได้ลองขัดขืนต่อต้านพ่อแม่ แล้วเห็นการตอบสนองต่างๆของพ่อแม่ เช่น พ่อแม่โกรธ โมโห ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ หรือแม้กระทั่งการที่พ่อแม่ใจอ่อน ยอมตามเพราะสงสารหรือรักลูกมากจนไม่กล้าขัดใจลูก ปฏิกิริยาของพ่อแม่ที่แสดงกลับมาไม่ว่าจะออกมาเป็นในลักษณะใด เด็กจะเกิดการเรียนรู้ว่า เขาควรจะทำตัวเองในสถานการณ์อื่นๆ ถัดไป
สิ่งที่สำคัญก็คือ พ่อแม่จะช่วยให้ลูกเติบโตอย่างมีประสิทธิภาพ เสริมสร้างความเป็นตัวของตัวเองและสร้างระบบควบคุมความต้องการที่จะเอาแต่ใจตัวเองได้อย่างไร ถือเป็นงานที่ท้าทายและสำคัญมาก เพราะพ่อแม่ที่ต้องช่วยลูกพัฒนาสิ่งเหล่านี้ เพื่อสร้างพฤติกรรมในอนาคตที่ดีให้กับลูก จะเลี้ยงลูกต้องนึกไปถึงผลระยะยาว อย่ามองแต่ตอนลูกกำลังอยู่ในวัยเตาะแตะ ที่ไม่ว่าจะดื้อ จะต่อต้าน จะร้องกรี๊ด ก็ดูน่ารัก น่าเอ็นดูไปหมด
